شکستن دیوار نوری

به احتمال زیاد تا به حال در مورد پدیده شکسته شدن دیوار صوتی و حرکت اجرام با سرعتی بیشتر از سرعت صوت شنیده‌اید که باعث به وجود آمدن صدایی فوق‌العاده مهیب می‌شود و به نام انفجار صوتی معروف است. با این وجود جالب است بدانید که در حالت تئوری حرکت سریع تر از سرعت نور هم باید دیوار نوری را بشکند و نوعی انفجار نوری را به وجود بیاورد.

با وجود اینکه حرکت ذرات دارای جرم با سرعت بیشتر از سرعت نور و یا حتی بیشتر امکان‌پذیر نیست، در شرایطی خاص و به صورت نسبی چنین اتفاقی رخ می‌دهد و حتی دیوار نوری هم شکسته می‌شود!

این پدیده با نام تابش چرنکوف شناخته می‌شود، اولین بار توسط دانشمندی روسی کشف شد و جایزه نوبل را هم در سال ۱۹۵۸ به خود اختصاص داد. برای توضیح ارتباط این پدیده با شکستن دیوار نوری باید در نظر داشته باشیم که به صورت کلی در راکتورهای اتمی برای خنک نگه‌داشتن تجهیزات، هسته راکتور در زیر سطح آب قرار داده می‌شود، بطور کلی نور در آب با ۷۵ درصد سرعت واقعی خود در شرایط خلا فضا، حرکت می‌کند.

این در حالیست که الکترون‌های ایجادشده توسط راکتور در زیر آب از ذرات نور سبقت می‌گیرند و عملا به طور نسبی، سریع تر از سرعت نور حرکت می‌کنند؛ همانطور که در مورد شکسته شدن دیوار صوتی، پدیده مورد نظر آثار فیزیکی قابل رویتی به جا می‌گذارد،‌ تابش چرنکوف هم به صورت نور آبی رنگ دیده می‌شود.

البته این پدیده همیشه به صورت درخشش آبی رنگ نیست و گاهی اوقات امواج ایجادشده با حرکت سریع .الکترون‌ها به صورت نور ماورا بنفش ظاهر می‌شوند.

 

مطالب مشابه

نظرات بسته شده است.